Driestar College

Driestar College

In Memoriam - Jan de Heer

29-08-1978   11-01-2017

Gisterenavond bereikte ons het droevige bericht van het overlijden van collega Jan de Heer. In oktober 2008 werd Jan als docent wiskunde op onze school benoemd. Daarvoor was hij groepsleerkracht op de Eben-Haëzerschool in Boskoop.

Ruim zes jaar heeft Jan vol overgave op onze school gewerkt. In januari 2015 meldde Jan zich ziek: hij voelde zich niet lekker. Ook in de kerstvakantie had hij zich niet fit gevoeld. Hij dacht aan een griep. De dag waarop hij zich ziek meldde, was woensdag voorafgaand aan de open dag. Telefonisch hebben we toen afgesproken dat hij tot en met zaterdag thuis zou blijven en dat hij maandag weer hoopte te beginnen. Hij heeft daarna echter niet meer op onze school gewerkt.

Al snel werd vastgesteld dat Jan de ziekte van Hodgkin had. Hij startte met een chemo-therapie die in eerste instantie heel goed aansloeg. Echter in het najaar van 2015 kwam de ziekte weer terug. Meerdere therapieën zouden volgen met als laatste stap: stamcel-transplantatie. Voordat Jan daarvoor in aanmerking kwam, moest hij helemaal ‘schoon’ zijn. Dat was het geval in het najaar van 2016. Echter na de transplantatie was het heel spannend of de donorcellen zouden matchen met de cellen van Jans eigen lichaam. Dat bleek niet het geval.

Een zeer aangrijpende periode ligt achter ons. Dit geldt nog veel sterker voor Corine, de echtgenote van Jan, en voor hun zes kinderen. Twee jaar lang hebben zij in grote spanning geleefd: een lange periode van hopen en bidden. Er werd, ook vanuit school, intensief met hen meegeleefd en er werd veel voor hen gebeden.

We herinneren ons Jan als een zeer toegewijde collega: hij was een zeer goede docent die het vak wiskunde met veel bevlogenheid doceerde. Als we Jan zouden typeren, dan komen de volgende woorden naar boven: plichtsgetrouw, zeer georganiseerd, oog voor de leerling en erg collegiaal. Voor elke dag maakte Jan een A4’tje waarop hij per les opschreef wat hij wilde gaan doen en aan welke leerling hij extra aandacht wilde geven. De examenresultaten van zijn leerlingen waren zeer hoog. Maar ook als mentor wilde Jan zijn leerlingen de aandacht geven die nodig was. Dat leidde ertoe dat Jan vaak pas aan het eind van de middag naar huis ging.

Jan dacht ook graag mee over de aansturing van het onderwijs: hij raakte al snel betrokken bij teamplannen. Als schoolleiding hebben we veel goede herinneringen aan de inzet en de capaciteiten van Jan. Ook schoolbreed maakten we daar dankbaar gebruik van: onder meer in de commissie rekenvaardigheden was de inbreng van Jan erg groot. Toen Jan ziek werd, viel de commissie eigenlijk stil. Jan was met zijn enthousiasme onbewust de grote kartrekker.

Een andere kant van Jan was zijn grote betrokkenheid op geestelijke zaken: de ernst van het leven hield hem erg bezig. Het was zijn verlangen om dat ook op de leerlingen over te brengen. Tijdens zijn ziekteperiode hielden de geestelijke dingen hem nog meer bezig: hij leefde er dag en nacht mee. In de gesprekken met hem voelden we dat hij leefde in de overtuiging dat we veilig bij de Heere zijn, ook al vond hij het moeilijk om daar grote woorden voor te gebruiken.

Jan is van ons heengegaan. Hij laat een grote leegte achter in zijn gezin, familie en op onze school. We wensen de familie toe te mogen ervaren dat de Heere een God van zeer nabij is voor hen die tot Hem de toevlucht nemen.

Gert Bergacker,
Voorzitter College van Bestuur